lees nu mijn Santiago blogs en straks het hele boek!

Santiago Book mockup only 3
 

pelgrimsroute Camino Frances

Saint-Jean-Pied-de-Port - Santiago - Finisterre - Muxía

Wil je ook weten hoe mijn avonturen naar Santiago verder gaan?

De volgende ochtend waren Miss Kiwi, Joyce en ik nog maar amper wakker of we begonnen alle drie tegelijk te klagen over het enorme gesnurk van elkaar van de afgelopen nacht.

De volgende ochtend liepen we als vier dutchies het prachtige dorpje Rabanal del Camino weer uit in de richting van de bergen.

De volgende ochtend wandelden wij door de prachtige stad Astorga, vol van historie en herinneringen aan de Romeinse tijd.

Na een heerlijk ontbijt en met een grote smile op onze gezichten gingen we weer als vijf blije pelgrims op pad.

Wat was het heerlijk om weer als groep herenigd te zijn! Leon lag inmiddels achter ons en uitgestrekte velden doken voor ons op.

Met horten en stoten antwoordde ik:

De volgende ochtend ging ik enthousiast op pad richting Sahagún. De omgeving was dit keer niet echt bijzonder, maar dat maakte me eigenlijk niet zoveel uit.

De volgende ochtend werd ik al heel vroeg wakker door een hoop gekakel en gekraak. Ik lag op een slaapzaal met zo’n 25 bedden.

Na een gezellige avond vertrok ik de volgende dag weer als laatste uit de herberg en ging ik alleen op pad. Ik liep door prachtige, weidse akkers met graanvelden en passeerde zo nu en dan een dorp.

Ik liep nog wat wiebelig door de straten van Castrojeriz en kon nog niet echt geloven dat ik zonder pijn liep. Ik voelde me ook zo anders, zo licht.

De volgende ochtend begon ik met een heerlijk ontbijt op het terras voor de herberg. Hier ontmoette ik opnieuw de pelgrims van de vorige avond. Het werd enorm gezellig waardoor ik moeite had om op het wandelpad te beginnen.

Na een hoop gebabbel en gezelligheid kwamen wij uren later aan in Agés, een klein dorpje. Wij checkten in bij een herberg met een prettige sfeer.

De harde slaapmat, mijn pijnlijke been en de indrukwekkende woorden van de monnik, zorgden voor een slapeloze nacht. Ik stond de volgende ochtend brak op met heel veel pijn.

Nog niet eerder op mijn camino werd ik zo brak wakker als die ochtend. Aangezien ik deze keer echt laat was, moest ik zonder ontbijt op pad. Niet fijn.

Vanuit Viana ging ik voor het eerst met een ander gevoel op pad. Ik kon mijn angsten van de afgelopen dagen wat loslaten en voelde gek genoeg meteen meer vrijheid.

De volgende ochtend wilden Ilse, Joyce en de Nederlandse jongen al vroeg naar de stierenlopen. Anja en ik zagen dat niet zitten.

Die nacht lag ik met de drie andere dutchies in één kamer. De kamer was eigenlijk te klein voor vier personen.

Het was die avond zo gezellig dat we besloten om elkaar aan het eind van de volgende dag weer te ontmoeten in Pamplona, de stad van de stierenlopen.

De volgende ochtend was iedereen opnieuw vroeg vertrokken. Toen ik als laatste het klooster in Roncesvalles verliet, zag ik alleen nog mijn eigen paar wandelschoenen staan.

Die avond zaten we met een hele groep onbekende pelgrims aan het diner.

De volgende dag werd ik wakker in het hete St. Jean Pied de Port. Direct na het ontbijt besloot ik mijn dikke donzen slaapzak weer retour naar Nederland te sturen.

De laatste dagen voor mijn vertrek waren hectisch. Zoals gewoonlijk weer alles op het laatste moment.